De eerste ets

De eerste ets

Ondanks mijn grafische opleiding, had ik nog nooit zelf een ets gemaakt. Ik kende het proces theoretisch gezien; maar in de praktijk had ik nog niet geëxperimenteerd met deze grafische techniek.

Etsen is een diepdruktechniek, waarbij een voorstelling met zuur in een metalen (koper of zink) plaat wordt geëtst. Je tekent met een naald in een laklaag op de plaat, waarna het zuur de blootliggende lijnen wegvreet. Inkt in deze groeven wordt met een etspers op papier overgebracht.

Ik kreeg afgelopen week een workshop ‘etsen’. In het atelier van de kunstacademie is er basismateriaal voorhanden om deze techniek uit te voeren. Er wordt niet gewerkt met een metalen plaat en een laklaag, maar we gebruiken de binnenzijde van een melkkarton of plexiglas als drager voor het maken van onze voorstelling. De gravering brengen we aan met een etsnaald (= droge naald). Verder gebruiken we specifieke etsinkt op waterbasis om de plaat te inkten en nadien af te slaan met eenvoudig krantenpapier. De papiersoort die gebruikt werd voor telefoonboeken blijkt nog altijd dé beste optie te zijn. Tot slot heb je natuurlijk een drager nodig voor jouw gedrukte ets en een etspers. De drager moet van enige dikte zijn (zeker niet té dun), heeft een korrel en wordt eerst geweekt in een bad water; nadien drooggedept voor het aanbrengen van de afdruk. Zonder drukpers kan je niet het beoogde resultaat verkrijgen.

Wat ik er zo leuk aan vind?

• Het doorlopen van het hele proces is spannend: elke lijn dat je graveert moet een juiste zijn, het inkten en het afslaan van de inkt zijn cruciale stappen wil je voorkomen dat er onvolmaaktheden in het eindresultaat te zien zijn (vb. zweem, vlekken, te lichte afdruk,…). Al kunnen sommige onvolmaaktheden net charmant uit de hoek komen. Tot slot uiteraard de spanning bij het doorhalen door de etspers: “Hoe zal de afdruk eruit zien?”.
• De aanwezig ‘moet‘ vind ik een grote meerwaarde. Het is een afdruk van de plaatrand op het papier. De lijnen voelen vaak licht verheven aan. Dit zorgt voor reliëfvorming.
• Voor de voorstelling kies je best voor arceerbare beelden. Mijn liefde voor ‘arceertechnieken’ is groot!
• Je kan maar een beperkte oplage drukken. Dat maakt het ‘specialer’. Het is eindig.
• Heel wat grote meesters hebben zich deze techniek eigen gemaakt. Prachtig om hun werk te kunnen aanschouwen. Rembrandt is er één van!

Na dit hele proces een keer doorlopen te hebben; kreeg ik alleen maar zin in meer! Ik ben ook klaar voor meer én beter!