In september 2026 trouw ik met de man van mijn leven. We zijn volop alles aan het regelen; het zal er snel zijn!
Er zijn heel wat zaken die creatief uitgewerkt kunnen worden. Momenteel ben ik achter de schermen bezig met het ontwerpen van onze save the dates en uitnodigingen. Daarover later meer.
Ook deze ‘nieuwjaarsbrief‘ werd gemaakt in functie van de trouw. Je kan hem openvouwen; de brief staat binnenin neergeschreven door een kinderhand.
Nieuwjaarsbrief – Wil jij mijn getuige zijn?Fragment nieuwjaarsbriefUitvoering met oliepastels en Chinese inkt.Uitvoering met oliepastels en Chinese inkt.
Mijn zoontje zit in het eerste leerjaar en leert momenteel lezen en schrijven. Tijd dus voor die eerste zelfgeschreven nieuwjaarsbrief. Tevens is hij ook het petekind van mijn broer, die ik graag als getuige wilde vragen voor ons huwelijk. We kwamen dus op het idee om een extra nieuwjaarsbrief te maken; geschreven en voorgelezen door zijn eigen petekind. De boodschap luidde:
“Liefste peter, je bent al de beste peter; wil jij ook de beste getuige van mijn mama zijn. Veel liefs, je petekind!”
Een emotioneel moment; hij zei ‘Ja!’ zonder woorden.
“Iedereen speelt mee, maar niemand kijkt nog echt op.”
In mijn versie van Les joueurs breng ik zeven mensen samen rond één tafel. Zeven gezichten die ik de voorbije weken ontmoette, elk met hun eigen frustratie, vermoeidheid of cynische blik. Waar Ensor spot dreef met de maskers van de mens, toon ik hoe die maskers vandaag in onze blikken verscholen zitten.
De tafel verbindt hen, maar tegelijk is iedereen gevangen in zijn eigen wereld. Geen kaartspel, maar het spel van het bestaan — vol ergernis, afstand en schijn.
Het dagelijkse spel van mensen die aanwezig lijken, maar eigenlijk afwezig zijn in contact of empathie. Actueel, herkenbaar en licht cynisch / Bootleg van ‘Les joueurs’ van James Ensor, door Elke UyttenhoveDe 7 profielen(klik voor meer info).
Profiel 1:De enige echte floddermoeder Ik was het die de sportdag vergat. Ik was het die aan een lege schoolpoort stond te lachen, ook bijna te huilen; twee minuten voor de start. Mijn dochter die ineens zei: “Ik moet gaan sporten”. Een bericht via de agenda, één via outlook, één via Teams, een snel woord aan de klasdeur, een maandplanner,… met de bijhorende wissels en wijzigingen. Wie geraakt er nog aan uit?! Fuck you, spam!
Profiel 2:De peinzende zuurpruim Haar kwam ik tegen in de overvolle cafetaria van de sporthal; een plek waar koud licht, grijpmachines, schreeuwende kinderen en zeurende mama’s talrijk aanwezig zijn. Niet mijn favoriete plek, maar wel de noodzakelijke wekelijkse. Ze zat daar, haar kin rustend op haar handpalm. Zichtbare, moe getergde rimpels verraadde haar vermoeidheid.
Profiel 3:De zelfverklaarde realist Was aanwezig in de leraarskamer; zat naast me en hing opnieuw de betweter uit. Een voor hem verplichte sociale activiteit in de lerarenkring. Hij verwart bitterheid met wijsheid, noemt cynisme ‘nuchterheid’. Elke leerling is een etter en lijkt een kind van slechte wil en heeft vooral geen enkel sprankeltje leergierigheid in zich.
Profiel 4:De oververmoeide papa Hij werd net papa van een derde. Hij heeft er nu 3 onder 6. Stevig, pittig, veel liefde, maar vooral veel uitputting. Hij probeerde mee te doen aan het gesprek, maar zijn gedachten dwaalden af naar flesjes, pampers en slapeloze nachten. Hij leeft duidelijk op automatische piloot en zoekt energie. Koffie is zijn enige redmiddel.
Profiel 5:Rasteloze Raphael Hij zal wel Raphael heten. De rode bandana, het schild en de bijhorende bo-staf deden me dat vermoeden. Hij was aanwezig, net zoals ik, op FACTS. Ik heb een uur naar zijn klaagzang kunnen luisteren: van aan de parking tot aan de stand van de Ninja Turtles. Hij zag overal problemen: de lange wachtrij, de slechte organisatie en natuurlijk ook de té dure merchandise. Gelukkig was hij wél goed verkleed.
Profiel 6:De gefrustreerde artiest (= James Ensor) In mijn onderzoek naar wie hij was, kwam ik hem dagelijks tegen. In een documentaire, in boeken, op het internet. Ziet zichzelf als miskend genie. Iets te veel pose, iets te weinig zelfrelativering. Kijkt smalend naar de anderen rond de tafel, maar is zelf niet vrij van hypocrisie.
Profiel 7:De oma die wat meer rock-‘n-roll mag zijn Ik kon ze wel verfoeien, deze oma. Ze kruiste mij en mijn zoon. Na een lange schooldag, huiswerk, een zwemles en een pianoles keek hij een filmpje op de tablet in de auto. Zijn pietluttig momentje van schermtijd werd bruut bestempeld met een boze, zuchtende blik van de fietsende oma. Ze voegde er de woorden ‘typisch’ aan toe. Ik kon alleen maar denken dat ze wel wat meer rock-‘n-roll mag zijn. Ook nog: je bent een trut.
Opdracht
Dit werk is een uitwerking naar een opdracht van de kunstacademie. De thematiek was ‘Bootleg‘. We gingen hier 6 tot 8 weken mee aan de slag.
Bootleg = iets dat illegaal is gemaakt, verspreid of verkocht, vaak zonder toestemming. De term komt van de ‘boot leg’ (laarschacht) waarin men vroeger alcohol smokkelde tijdens de Amerikaanse Drooglegging, en staat nu synoniem voor ‘smokkelwaar’ of ‘illegaal product’.
Het kwam er eigenlijk op neer dat we een kunstenaar moesten selecteren die ons intrigeerde met zijn werk, om vervolgens een specifiek werk te analyseren: kleurgebruik, textuur, contrastwerking, het conceptuele denken,…. Een grondige studie was noodzakelijk en werd in deelstappen uitgevoerd. Nadien volgde het bootleggen: het kopiëren van een werk met een eigen twist.
Ik koos zelf voor James Ensor en zijn ‘Les joueurs’.
James Ensor (1860 – 1949)Les joueurs / James Ensor
James Ensor was een Belgische schilder en etser, geboren en gestorven in Oostende. Hij geldt als een van de belangrijkste vernieuwers van de moderne kunst in België en was een voorloper van het expressionisme en het surrealisme.
Kenmerkend aan zijn stijl:
gefascineerd door maskers, skeletten, carnaval en de dood.
werk is satirisch en spottend: hij bekritiseerde de hypocrisie, kleinburgerlijkheid en schijnheiligheid van de maatschappij.
schilderijen combineren humor, ironie en maatschappijkritiek.
Hij gebruikte felle, vaak onnatuurlijke kleuren en vervormde gezichten — een soort karikatuur van de werkelijkheid.
Symboliek van zijn werk:
Diepe kritiek op de mens: angst, ijdelheid, egoïsme.
Toont de mens in al zijn kleinheid en grootheid.
Chaotische taferelen: komisch, maar ook verontrustend.
Voor wie graag de man achter het masker beter leert kennen; bekijk de documentaire van VRT (klik voor link).
De mimesisFragmentatie + experiment met ander materiaal (ecoline)Wonky grid-techniekExperiment met andere ondergrondKleurenstudie met verschillende materialen (oliepastel, softpastel, potlood)Fragmentatie + beperkt kleurenpaletEerste profiel – De enige echte floddermoederTweede profiel – Peinzende zuurpruimDerde profiel – Zelfverklaarde realistVierde profiel – De oververmoeide pastelpapaVijfde profiel – Rasteloze RaphaëlZesde profiel – De gefrusteerde artiest (= James Ensor)Zevende profiel – De oma die wat meer rock ’n roll mag zijnProfieluitwerkingProfieluitwerkingProfielen samenbrengen aan tafel Studie achtergrondkleurFragmentatieFragmentatieFragmentatie
Tot slot werd dit werk tentoongesteld op een kortdurende expo van teken- en schilderkunsten van Winterwarmers 2025 in Lede.
Expo teken- en schilderkunst te LedeExpo teken- en schilderkunst te Lede
Het was een werk waar ik bijzonder veel plezier aan heb beleefd. Ik heb nieuwe dingen geleerd, vooral veel geëxperimenteerd en evolutie en groei gezien en gevoeld. Ik heb vooral ontdekt dat ik graag werk met oliepastels. Klaar voor meer!
Het nieuwe jaar is ingezet. In ons geval: zeer goed ingezet! We hebben er als gezin van 4 een topvakantie op zitten. Nog 1 dag en de schoolbel luidt opnieuw voor mijn kinderen en mezelf. Vanaf maandag sta ik voor de klas alweer te prediken waarom het opzoeken van jouw creatieve grenzen zo verrijkend kan zijn.
Een nieuw jaar gaat meestal gepaard met persoonlijke doelen, leuke vooruitzichten en goede voornemens. Ook ik heb me wel wat voorgenomen. Het opzetten van deze website enkele weken geleden en het vormgeven ervan, was een eerste stap om mijn persoonlijk doel wat meer zichtbaarheid te geven. Ik plan veel te experimenteren en te creëren in het jaar 2026. Meer dan ik ooit deed! Het liefst elke dag en zoveel mogelijk! Dat maakt mij oprecht gelukkig.
Mocktaildame / Elke Uyttenhove
Ik deel dan ook graag vandaag mijn eerste oliepasteltekening van het nieuwe jaar. Het werd een cadeautje voor mijn doopmeter. Het gekozen kleurenpalet past perfect bij het mocktailpakketje dat ze erbij kreeg. Santé!
Geïnspireerd op de graphic novel ‘Bleekwater’ van Joris Mertens / Striptease sur scène – een bewerking op een glasplaat.
Joris MertensElke UyttenhoveBewerking op glasplaat / naar opdracht van de Kunstacademie.
Bleekwater
“François rijdt dagelijks leveringen van een droogkuisfirma rond met een busje, in een afgeleefde grootstad waar het de laatste weken onophoudelijk lijkt te regenen zonder veel opklaringen in het vooruitzicht. Het dagelijkse hoogtepunt van zijn ochtend bestaat uit een bezoek aan de krantenkiosk van de hartelijke Maryvonne, waar hij zijn lottobiljet met steevast dezelfde cijfercombinatie inlevert, en even verderop een eerste frisse pint in zijn stamcafé Monico, om de dag op gang te trappen. Elke avond doolt François door de natte afgeleefde straten die hij kent als zijn broekzak, net als alle snackbars, café’s en bioscopen, terwijl het leven geruisloos voorbijglijdt. Onverwacht geconfronteerd met een dramatische situatie, neemt François op enkele seconden een beslissing die op het eerste zicht zijn mooie toekomstdromen zou kunnen waarmaken. Op het eerste zicht.”
Deze graphic novel werd het uitgangspunt voor de uitwerking van mijn nieuwe opdracht aan de Kunstacademie van Lede.
Opdracht: De achtergrond wordt het belangrijkste. Je bewerkt de onderlaag: laag op laag op laag. Je experimenteert met lagen, texturen en verschillende soorten ondergronden.
Laag 1: acrylverf op tekenpapier / uitstrijken met paletmes.
Laag 2: transfer op papieren zakdoek.
Laag 3: transfer op ene zijde van de glasplaat.
Laag 4: uitrollen witte acrylverf op andere zijde van de glasplaat.
Laag 5: collagetechniek op ene zijde van de glasplaat met pagina uit graphic novel ‘Bleekwater’.
Laag 6: collagetechniek met papiersnippers op andere zijde van de glasplaat.
Laag 7: uitrollen witte acrylverf op collage-onderdeel.
Laag 8: Haiku aangebracht als bovenste laag met Chinese inkt.
Haiku: “Stille hoge hak, Echo’s op de kasseien, Haar dag begint.”
Gekomen tot het resultaat waarbij François waadt doorheen de donkere, natte nacht. Vanuit de verte ziet hij haar. Eerst van op een afstand; vervolgens stap voor stap twijfelend dichterbij. Hij kijkt doorheen het raam. De rood-paarse kleuren komen hem tegemoet en hebben een grote aantrekkingskracht. Het gekletter op de kasseien weerklinkt en zorgt ervoor dat hij dé beslissing neemt. Hij gaat binnen. Haar dag begint. Zijn dag eindigt in de stripteaseclub.
“Mama, ik heb gedroomd over Italië; wanneer gaan we nog eens terug?”.
Dat ene zinnetje van Jax deze ochtend bracht me terug naar onze reisfoto’s van afgelopen zomer. Vanuit die nostalgie maakte ik deze softpasteltekening. Niet veel tijd vandaag; letterlijk een tussendoortje. Tussen de soep en de patatten. Maar, dit geeft me steeds opnieuw zoveel.
