Frame and Flow

Tag: typografie

  • KOESTER!

    KOESTER!

    Vandaag een experiment met de gekende ‘krasletters‘ of ‘wrijfletters‘ die je wel blijkbaar enkel nog hier en daar vindt op rommelmarkten of kleine koopjes, maar die niet of nauwelijks nog verkrijgbaar zijn in winkels. Zonde! Tegenwoordig zijn dat ‘plakletters’ geworden, maar dat geeft, naar mijn mening, toch absoluut niet hetzelfde effect / resultaat.

    In de bovenstaande foto’s zie je drie afzonderlijke typografische zettingen, rond dezelfde inhoud en mogelijks passend bij het idee van het vorige werk ‘Boven de wolken‘. Althans, dat was de bedoeling. Hoe ik de 2 verschillende elementen (beeld en tekst) kan samen brengen, daar ben ik nog niet aan uit. Dat idee moet nog wat rijpen. Ik stelde wel deze 3 voorstudies samen voor in onderstaande compositie.

    • De herinnering / H / S / Koester!
      Dit stukje schreef ik als tekstueel fragment voor een aankomend koesterboek. De tekst is afkomstig van een gesprekje tussen mezelf en de kinderen.
    • HELDER / STERRE (zwarte wrijfletters)
      STERRE / HELDER (witte wrijfletters)
      Twee namen van twee sterrenkindjes vereeuwigd in schrift; met ‘vervaging’. Ze zijn er niet meer; ze zijn ons ontnomen, maar de herinnering blijft. Geen foutje tijdens de zetting van de letters; een bewust keuze om niet alles door te wrijven.

    Wordt vervolgd…

  • “Would you be my Valentine?”

    “Would you be my Valentine?”

    De tentoonstelling is net achter de rug en we gaan alweer door. Werken rond een nieuwe opdracht: beeld en woord.

    Het ene kan eigenlijk niet zonder het andere, toch?

    Zie ik een beeld, dan maak ik onmiddellijk associaties, komen er ideeën in mij op. Het inspireert me, het doorleeft me. Ik schrijf indrukken en herinneringen neer. Dat is ook wat ik hier doe; het vastleggen van mijn artistieke zelve via deze website.
    Omgekeerd, althans voor mij, geldt het ook. Bij het horen of lezen van woorden, zie ik beelden. Ik zie alles in beelden en ben grafisch, sterk visueel ingesteld. Ik onthoud in beelden. Hoe schoon kan het bijvoorbeeld zijn om herinneringen op te halen aan de hand van beelden? Ook wanneer we mensen of momenten willen koesteren? Voor mij betekenen deze 2 veel; om niet te zeggen bijna alles.

    De opdracht is zo ruim, dat we alle kanten op kunnen.
    Maar, toch verdeeld in 2 grote groepen:
    – Woord als illustratie;
    – Woord als concept.

    Ik weet nog niet welke kant ik uitga. Ik ga vooral exploreren en ik start met het bekijken van inspiratiebeelden. Waaronder ook het werk van Fred Bervoets, een tekenaar en grafisch kunstenaar. Niet alles aan zijn werk trekt me aan, maar hier en daar vind ik wel een uitwerking die mijn aandacht trekt. Zoals bijvoorbeeld deze 2; maar meer specifiek het linkse werk.

    Wat dit met woord te maken heeft? Ik zag onmiddellijk techniek, kreeg inspiratie om een volgende ets te maken en die nadien te bewerken met oliepastels, ik zag ook vooral een hart en dacht onmiddellijk aan Valentijn. Dit was mijn vertrekpunt. Ik tekende vervolgens een kopie met zwarte fineliner op een A3-formaat en gaf kleur aan het geheel met mijn getrouwe oliepastels. Ik werkte af met een een vlijmscherp grafietpotlood.

    Ik ging nog een stapje verder en gebruikte tekst om mijn idee kracht bij te zetten: “HoNoperDeNopeNo”. Dit zinnetje kwam deels van mijn dochter. Ze gebruikt wel vaker “Noperdenope” om iets of iemand af te wijzen. Dus waarom geen Valentijnsvraag afwijzen?

    Opschrift: “Would you be my Valentine?”
    Afwijzing in woorden: “HoNoperDeNopeNo”
    Afwijzing in beeld: sipheid, hart staat centraal en is gekreukt / gescheurd.
    Context: Valentijnsperiode.

    Het idee om een ets te maken van zulke tekeningen blijft wel. Dus, ik ga op zoek naar meer context en woord. Ik kijk rond en zoals ik zei: het doorleeft me.